Direct antwoord

Zoekconcurrentie is een herhaald verdelingsprobleem: werk aan één zoekvraag, pagina of vorm heeft alternatieve kosten, terwijl concurrenten kunnen reageren en uitkomsten onzeker blijven.

Speltheorie geeft intuïtie over prikkels, wijzigingskosten en instabiliteit, maar gecontroleerde modellen onthullen Googles ranking niet, bewijzen geen Nash-evenwicht en garanderen geen resultaat.

Praktische aanpak

  1. Definieer een portfolio van gebruikerstaken en de bestaande onderbouwing per pagina.
  2. Schat waarde, relevantie, inspanning, wijzigingskosten, overlap en volatiliteit als expliciete aannames.
  3. Vergelijk evenwichtige, waarde- en stabiliteitsgerichte verdelingen met een verplicht nut- en kwaliteitscriterium.
  4. Observeer vergelijkbare perioden, noteer reacties en jaag niet op elke beweging.

Voorbeeld

Van 100 eenheden kan een team 45 aan een waardevolle leemte, 35 aan een sterke volatiele pagina en 20 aan verkenning besteden. Het is een scenario; kwaliteitsverlies krijgt nul.

Veelgemaakte fouten

  • De winnaar kopiëren alsof dat een stabiele beste reactie is.
  • Eén zoekvraag isoleren terwijl dezelfde pagina meerdere taken bedient.
  • De formule Google-factor, Nash-evenwicht of voorspelling noemen.

Beperkingen

  • Intenties, mechanismen en toekomstige acties zijn slechts gedeeltelijk zichtbaar.
  • Gewichten zijn gebruikersaannames en moeten met eigen data worden gekalibreerd.

Primaire bronnen

Gerelateerde gidsen en hulpmiddelen